کسی که دستاش قفس نیست
حرف تنهایی قدیمی، اما تلخ و سینه سوزه
اولین و آخرین حرف، حرف هر روز و هنوزه
تنهایی شاید یه راهه، راهیه تا بی نهایت
قصه ی همیشه تکرار، هجرت و هجرت و هجرت
اما تو این راه که همراه، جز هجوم خار و خس نیست
کسی شاید باشه شاید، کسی که دستاش قفس نیست
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و ششم مهر ۱۳۹۷ ساعت 10:36 توسط مهتاب
|